Konieczny...? Koniecznie!



opracowania piosenek
ZYGMUNTA KONIECZNEGO
 
Agata Zubel
głos
 
Bartek Wąsik
fortepian
 
Cezary Duchnowski
elektronika
 
Andrzej Bauer
wiolonczela
Grande Valse Brillante 
(sł. Julian Tuwim)
Groszki i róże
(sł. J.Kacper, H.Rostworowski)
Tomaszów
(sł. Julian Tuwim)
Deszcze
(sł. Krzysztof Kamil Baczyński)
Pocałunki
(sł. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska)
Oczy tej małej
(sł. Agnieszka Osiecka)
Taki pejzaż
(sł. Andrzej Szmidt)
Przychodzimy, odchodzimy
(sł. J.Jęczmyk)
Ta nasza młodość
(sł. Tadeusz Śliwiak)
Czarne Anioły
(sł. Wiesław Dymny)
Karuzela z Madonnami
(sł. Miron Białoszewski)
Ktokolwiek
(sł. Kazimierz Wierzyński)

 

Premiera:
9 VII 2015
Festiwal im.J.Waldorffa, Radziejowice

Premiera wersji orkiestrowej:
22 I 2017
NOSPR, Katowice
Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia
dyr. Paweł Przytocki

„To nie mogło się nie udać. Po pierwsze: wokalistka. Agata Zubel nie raz udowodniła, że potrafi zaśpiewać wszystko na najwyższym poziomie: od Mozarta po Beria i Mykietyna, od kantaty po piosenkę. /.../ Po drugie: muzycy. /.../ Andrzej Bauer - wiolonczelista, który nie boi się granicznych wyzwań, a jego wirtuozeria, technika i wrażliwość pozwalają mu podejmować je bez strachu o rezultat; wreszcie Cezary Duchnowski - pierwszy elektronik polskiej muzyki, który wszelkie brzmieniowe rozwiązania i ich wariacje ma w małym macu, przepraszam, palcu.
Wreszcie: muzyka Zygmunta Koniecznego. /.../ Piosenki-pieśni Zygmunta Koniecznego od pół wieku wpisują się na trwałe w pejzaż polskiej muzyki - nie tylko rozrywkowej. A podjęcie interpretacji tych dźwięków przez muzyków takiego formatu - co było pomysłem Janusza Olejniczaka - jest na to dowodem. <Rozpatrując fenomen narracji muzycznej Koniecznego na wyższym, symbolicznym piętrze - pisał kiedyś Leszek Polony - trzeba powiedzieć, że oddaje ona specyficzne doświadczenie czasu, jego barw i esencji... Jest to dramatyczna walka o formę, uporządkowanie, organizację czasu doświadczanego w jego fragmentaryczności, najdrobniejszych, intymnych poruszeń duszy.> Tak, zwłaszcza poruszeń duszy.”
Tomasz Cyz, Ruch Muzyczny